Gijp

Samenvatting

René van der Gijp kennen we vooral als de man die aan tafel bij *Vandaag Inside* om vrijwel alles kan lachen. Een mislukte schwalbe, een opvallend kapsel of een trainer die zichzelf te serieus neemt: Van der Gijp ziet er meestal de humor van in. In *Gijp* laat schrijver Michel van Egmond zien dat achter die bulderende lach een veel ingewikkelder mens schuilgaat.

Het boek volgt Van der Gijp tijdens en na zijn loopbaan als profvoetballer. Hij speelde onder meer voor Sparta, PSV, Lokeren en het Nederlands elftal, maar leek zelden volledig op te gaan in de wereld waarin hij terecht was gekomen. Waar anderen voetbal als een zaak van levensbelang behandelden, bleef hij vooral kijken naar de merkwaardige kanten ervan. Misschien was hij daardoor nooit de speler die hij op basis van zijn talent had kunnen worden. Tegelijkertijd maakte juist die houding hem later tot een geliefde televisiepersoonlijkheid.

Van Egmond beschrijft niet alleen de grappen, kleedkamerverhalen en ontmoetingen met bekende voetballers. Ook de donkere periodes uit het leven van Van der Gijp krijgen alle ruimte. Zijn somberheid en psychische problemen staan in scherp contrast met het beeld van de man die iedere avond de lachers op zijn hand heeft. Juist daardoor wordt duidelijk dat humor voor hem meer is dan amusement. Het is ook een manier om het leven overzichtelijk en draaglijk te houden.

*Gijp* is daarom geen traditionele voetbalbiografie. Wedstrijden, doelpunten en prijzen vormen slechts het decor van een veel persoonlijker verhaal. Van Egmond schrijft toegankelijk en met gevoel voor timing, zonder zijn hoofdpersoon mooier te maken dan hij is. Het resultaat is een openhartig, grappig en soms pijnlijk portret van een man die voortdurend relativeert, maar zelf lang niet altijd aan zijn eigen gedachten kan ontsnappen. Wie alleen de grappenmaker van televisie kent, ontdekt in dit boek de mens achter de lach.