Een enorm feest wordt er komende zaterdag verwacht in Napels en wellicht heel Campanië. De trots van de regio viert op 1 augustus zijn honderdste verjaardag. Dat als we de officiële geschiedschrijving van de viervoudig Italiaanse landskampioen mogen geloven. Wie de kranten uit 1926 erbij pakt, stuit echter op een probleem: op de dag waarop Napoli zou zijn opgericht, gebeurde er voor zover bekend helemaal niets.
De oorsprong van de club ligt bovendien veel verder terug. Aan het begin van de twintigste eeuw werd in Napels al gevoetbald bij het Naples Foot-Ball Club. In 1911 scheidde een groep leden zich af en richtte de Unione Sportiva Internazionale Napoli op. De twee verenigingen kwamen in 1922 weer bij elkaar onder een nieuwe naam: Foot-Ball Club Internazionale-Naples, doorgaans afgekort tot Internaples.
Giorgio Ascarelli werd in 1925 voorzitter van die club. De jonge, Joodse textielondernemer zag dat voetbal steeds meer publiek trok en wilde van Internaples een vereniging maken die de hele stad vertegenwoordigde. In augustus 1926 veranderde de club daarom zijn naam in Associazione Calcio Napoli.
En daar begint de verwarring.
In de officiële geschiedenis geldt 1 augustus 1926 als de oprichtingsdatum van Napoli, maar oude kranten vertellen een ander verhaal. Een dag later verscheen de Carta di Viareggio, waarmee het Italiaanse voetbal onder druk van het fascistische regime ingrijpend werd hervormd. Op de deelnemerslijst van de nieuwe gevormde nationale competitie stond echter niet Napoli, maar Internaples.
Dat Internapels op die lijst stond was een vooruitgang voor de club. Tot dat moment speelden de sterkste clubs uit het noorden en zuiden grotendeels gescheiden competities. De kampioenen troffen elkaar uiteindelijk in de strijd om de landstitel, maar het krachtsverschil was meestal zo groot dat de finale weinig meer weghad van een veredelde oefenwedstrijd. Zo versloeg Juventus in 1926 Alba Roma, een van de voorlopers van AS Roma, over twee duels met liefst 12-1. Met de nieuwe opzet werden zuidelijke clubs voor het eerst rechtstreeks tot de landelijke hoofdcompetitie toegelaten. Al waren het er maar drie, terwijl het noorden zeventien teams afleverde.
Dat gebeurde dus allemaal op 2 augustus, op 25 augustus kwamen de leden van Internaples bijeen aan het Piazza Carità. Een dag later meldde de krant Il Mezzogiorno dat tijdens de vergadering de statuten waren aangepast en de naam Internaples was veranderd in Associazione Calcio Napoli.
Van de oprichting van een nieuwe club was dus geen sprake. Het bestuur, de spelers en de plaats in de competitie gingen mee. Napoli was feitelijk Internaples onder een nieuwe, volledig Italiaanse naam. Dat paste bij het fascistische bewind, dat buitenlandse woorden uit het openbare leven wilde verdrijven. Zowel ‘Internazionale’ als het Engelse ‘Naples’ kon in 1926 op weinig enthousiasme van de machthebbers rekenen.
Waar 1 augustus dan vandaan komt, is onbekend. Mogelijk heeft een schrijver ooit een verkeerde datum genoteerd, waarna anderen die zonder controle hebben overgenomen. Wellicht is 1 augustus makkelijker te onthouden dan 25 augustus.
Daarmee blijft ook de vraag hoe oud Napoli werkelijk is. Wie uitgaat van de naam Associazione Calcio Napoli, komt uit op 25 augustus 1926. Wie naar de directe voorganger kijkt, kan 1922 kiezen. En wie de oudste wortels van de vereniging meetelt, belandt aan het begin van de twintigste eeuw.