De cijfers hebben iets mythisch gekregen. In zijn eerste drie seizoenen bij Eendracht Aalst zou Karel Voogt 84 keer hebben gescoord. Een productie die zelfs in die tijd uitzonderlijk was en nog opmerkelijker wordt als je bedenkt dat hij bij het sluiten van dat derde jaar pas zeventien was. Op de Belgische velden groeide de jonge ‘Kareltje’ uit tot een sensatie.
Zijn opmars bleef uiteraard niet onopgemerkt. Een selectie voor de Belgische nationale ploeg volgde al snel, maar bracht een complicatie aan het licht. De spits, vanwege zijn robuuste bouw vaak vergeleken met een eik, was geen Belg maar Nederlander. Geboren op 20 november 1921 in het Brabantse Teteringen, balanceerde hij tussen twee voetbalwerelden.
Naturaliseringsplannen lagen op tafel. Een pragmatische oplossing voor een speler die zich in zijn geboorteland over het hoofd werd gezien. Alleen werd er nooit daad bij woord gevoegd. Een interlandcarrière, noch in België noch in Nederland, bleef uit. Voor zijn geboorteland zou hij nooit uitkomen. Dit omdat er in België elke maand een bedrag werd overgemaakt voor zijn voetbaldiensten en profspelers van de KNVB tot 1954 niet voor Oranje mochten uitkomen.
Toch kwam hij ondanks het uitblijven van interlandvoetbal wel verder dan de Lage Landen. In 1950 was de sportzaak van de inmiddels 29-jarige spits op de fles gegaan en had hij geld nodig. Modena wilde hem wel hebben en hij kwam op proef in Noord-Italië. Hij toonde zijn kunsten in de oefenwedstrijden en scoorde alsof het een lieve lust was. Dit ondanks zijn overgewicht. Naar verluidt woog de 1,80 meter lange Karel meer dan honderd kilo toen hij in de Laars aankwam.
Messina
Tot een akkoord met Modena kwam het niet. Voogt had net de overstap gemaakt naar Olympic Charleroi en die ploeg verlangde een hoge transfersom. De Nederbelg zocht zijn heil vervolgens zuidelijker. Vanuit Sicilië kwam er een aanbieding van Messina, een ploeg die onderin de Serie B bungelde. De Giallorossi zagen het zitten in de Nederlander met overgewicht.
De Serie B van het seizoen 1950/1951 begon op 10 september. Toen zat Karel nog niet bij de selectie. Hij speelde pas op 26 november tegen Salernitana zijn eerste wedstrijd. Na die wedstrijd sprak de pers over een te dikke Hollander die goed kon voetballen.
Spartaans regime
Karel werd bij Messina onderworpen aan een Spartaans regime. Hij moest tweemaal daags trainen en was soms wel twaalf dagen van huis omdat zijn club in het noorden van het land twee uitwedstrijden achter elkaar speelde.
De kilo’s vlogen eraf en hij woog na een seizoen onder de Italiaanse zon dertig kilo minder. Haast eigenhandig wist hij zijn ploeg voor degradatie te behoeden en ook werd de Brabander clubtopscoorder. Tijdens zijn jaar in Italië maakte de spits twaalf doelpunten in 26 wedstrijden.
Topclub Torino had interesse om hem over te nemen, maar Karel baalde ervan dat hij zijn gezin zelden zag door het zware trainingsregime. Daarom ging hij, ondanks verschillende aanbiedingen, weer terug naar zijn geliefde Aalst.
Steun mijn journalistiek met een kleine donatie
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!